|
نامه ی زیبای گابریل گارسیا مارکز |
|
|
|
گابریل گارسیامارکز به سرطان Ù„Ù†ÙØ§ÙˆÛŒ مبتلا Ùˆ میدانستند عمر زیادی برایشان باقی نیست. بخوانید چگونه در این نامهٔ کوتاه از جهان Ùˆ خوانندگان خود Ø®Ø¯Ø§ØØ§Ùظی میکند: «Ø§Ú¯Ø± پروردگار Ù„ØØ¸Ù‡Ø§ÛŒ از یاد میبرد Ú©Ù‡ من آدمکی مردنی بیش نیستم Ùˆ ÙØ±ØµØªÛŒ ولو کوتاه برای زنده ماندن به من میداد از این ÙØ±Ø¬Ù‡ به بهترین وجه ممکن Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ میکردم. به Ø§ØØªÙ…ال زیاد هر Ùکرم را به زبان نمیراندم، اما یقینا هرچه را Ù…ÛŒÚ¯ÙØªÙ… Ùکر میکردم. هر چیزی را نه به دلیل قیمت Ú©Ù‡ به دلیل نمادی Ú©Ù‡ بود بها میدادم. کمتر میخوابیدم Ùˆ بیشتر رویا Ù…ÛŒØ¨Ø§ÙØªÙ…Ø› زیرا در ازای هر دقیقه Ú©Ù‡ چشم میبندیم، شصت ثانیه نور از دست میدهیم. راه را ازهمان جایی ادامه میدادم Ú©Ù‡ سایرین متوق٠شده بودند Ùˆ زمانی از بستر بر میخواستم Ú©Ù‡ سایرین هنوز در خوابند. اگر پروردگار ÙØ±ØµØª کوتاه دیگری به من میبخشید، سادهتر لباس میپوشیدم، در Ø¢ÙØªØ§Ø¨ غوطه میخوردم Ùˆ نه تنها جسم Ú©Ù‡ روØÙ… را نیز در Ø¢ÙØªØ§Ø¨ عریان میکردم. به همه ثابت میکردم Ú©Ù‡ به دلیل پیر شدن نیست Ú©Ù‡ دیگر عاشق نمیشوند بلکه زمانی پیر میشوند Ú©Ù‡ دیگر عاشق نمیشوند. به بچهها بال میدادم، اما آنها را تنها میگذاشتم تا خود پرواز را ÙØ±Ø§ گیرند. به سالمندان میآموختم با سالمند شدن نیست Ú©Ù‡ مرگ ÙØ±Ø§ میرسد، با غÙلت از زمان ØØ§Ù„ است. Ú†Ù‡ چیزها Ú©Ù‡ از شماها [خوانندگانم] یاد Ù†Ú¯Ø±ÙØªÙ‡Ø§Ù…… یاد Ú¯Ø±ÙØªÙ‡Ø§Ù… همه میخواهند بر ÙØ±Ø§Ø² قلهٔ کوه زندگی کنند Ùˆ ÙØ±Ø§Ù…وش کردهاند مهم صعود از کوه است. یاد Ú¯Ø±ÙØªÙ‡Ø§Ù… وقتی نوزادی انگشت شصت پدر را در مشت Ù…ÛŒÙØ´Ø§Ø±Ø¯ØŒ او را تا ابد اسیر عشق خود میکند. یاد Ú¯Ø±ÙØªÙ‡Ø§Ù… انسان Ùقط زمانی ØÙ‚ دارد از بالا به پایین بنگرد Ú©Ù‡ بخواهد یاری کند تا Ø§ÙØªØ§Ø¯Ù‡Ø§ÛŒ را از جا بلند کند. Ú†Ù‡ چیزها Ú©Ù‡ از شما یاد Ù†Ú¯Ø±ÙØªÙ‡Ø§Ù…… . Ø§ØØ³Ø§Ø³Ø§ØªØªØ§Ù† را همواره بیان کنید Ùˆ اÙکارتان را اجرا. اگر میدانستم امروز آخرین روزی است Ú©Ù‡ تو را میبینم، چنان Ù…ØÚ©Ù… در آغوش Ù…ÛŒÙØ´Ø±Ø¯Ù…ت تا ØØ§Ùظ Ø±ÙˆØ ØªÙˆ گردم. اگر میدانستم این آخرین دقایقی است Ú©Ù‡ تو را میبینم، به تو Ù…ÛŒÚ¯ÙØªÙ… «Ø¯ÙˆØ³ØªØª دارم» Ùˆ نمیپنداشتم تو خود این را میدانی. همیشه ÙØ±Ø¯Ø§ÛŒÛŒ نیست تا زندگی ÙØ±ØµØª دیگری برای جبران این غÙلتها به ما دهد. کسانی را Ú©Ù‡ دوست داری همیشه کنار خود داشته باش Ùˆ بگو چقدر به آنها علاقه Ùˆ نیاز داری. مراقبشان باش. به خودت این ÙØ±ØµØª را بده تا بگویی: «Ù…را ببخش»ØŒ «Ù…تاسÙÙ…»ØŒ «Ø®ÙˆØ§Ù‡Ø´ میکنم»ØŒ «Ù…منونم» Ùˆ از تمام عبارات زیبا Ùˆ مهربانی Ú©Ù‡ بلدی Ø§Ø³ØªÙØ§Ø¯Ù‡ Ú©Ù†. هیچکس تو را به خاطر نخواهد آورد اگر اÙکارت را چون رازی در سینه Ù…ØÙوظ داری. خودت را مجبور به بیان آنها Ú©Ù†. به دوستان Ùˆ همهی آنهایی Ú©Ù‡ دوستشان داری بگو چقدر برایت ارزش دارند. اگر نگویی ÙØ±Ø¯Ø§ÛŒØª مثل امروز خواهد بود Ùˆ روزی با اهمیت نخواهد گشت. »
|